W jasny, nowy dzień
Najsmutniejszą noc
To jest dopiero coś. (...)"
E.Stachura
Zaburzenia nerwicowe są grupą jednostek chorobowych, u podłoża, których leżą czynniki psychologiczne.
Nieadekwatna reakcja lękowa oraz uruchomienie zachowań obronnych osobowości prowadzą do zniekształconej reakcji emocjonalnej, której prawie zawsze towarzyszą różne dolegliwości somatyczne ("nerwice narządowe") i/lub obniżenie nastroju (depresja). Mogą występować, również myśli i czynności natrętne.
Mimo, że wielu pacjentów cierpi na tego typu dolegliwości są one rozpoznawane bardzo późno.
Od wystąpienia pierwszych objawów do rozpoczęcia leczenia może minąć wiele lat. Cierpienie, jakiego doznaje człowiek samotnie zmagający się z chorobą, staje się z każdym dniem coraz trudniejsze do uniesienia. Potęguje ono uczucie obcości i beznadziei zabierając radość i sens życia...
Zadaniem lekarza, jak każdego człowieka, jest zauważenie i docenienie cierpienia jakie niosą ze sobą zaburzenia nerwicowe.
